هوايي كه تو توش نفس مي كشي

عطر گلش به آسمون مي رسه

كسي كه ديوونه ي چشمات مي شه

مثل من آخر به جنون مي رسه

كاش مي شد سرزمين عشق را

در ميان گامها تقسيم كرد

 
كاش مي شد با نگاه شاپرك

عشق را بر آسمان تفهيم كرد

كاش مي شد با دو چشم عاطفه

 
قلب سرد آسمان را ناز كرد

كاش مي شد با پري از برگ ياس

تا طلوع سرخ گل پرواز كرد